هیئت جوانان منتظر المهدی (عج)

افشاگری تکان دهنده از خشونت های کروبی

az-ghadir-ta-zohoor — Sun, 25 Oct 2009 04:29:18 GMT

سلام

متن عجیبی است توصیه می کنم بخوانید و عادلانه قضاوت کنید.

اللهم عجل لولیک الفرج

این متن در چند وبلاگ و خبرگزاری قرار دارد

http://www.javannewspaper.com/Nsite/FullStory/?Id=9604

فاش نیوز:کسانی که برای دفاع از افراد موهوم سینه چاک می کنند و بدون هیچ دلیل و مدرکی به آبرو ریزی علیه نظام برآمده از خون شهیدان می پردازند جانبازان 70 درصد قطع نخاعی را مورد ضرب و شتم قرار می دادند.

مصطفی پرکره در حالی که در آن زمان حدود 16 سال بیشتر نداشت از نزدیک شاهد رفتار غیر انسانی دار و دسته کروبی با جانبازان قطع نخاعی ویلچرنشین بوده است.

همه مردم فکر می کنند جانبازان همواره در ناز و نعمت زندگی کرده و از مواهب بنیادهای متولی امور آنان ، بهره ها برده اند.

اما وقتی پای خاطرات "مصطفی پرکره" جانباز قطع نخاع 70 درصد نشستیم ، چیزهایی شنیدیم که ابتدا باور کردنش سخت بود.او از حملۀ دار و دستۀ مسلح آقای کروبی ...!!!!!!!!!!!!

سفرنامه اشک

az-ghadir-ta-zohoor — Thu, 24 Sep 2009 12:49:18 GMT

خودت بگو از کجا شروع کنم؟

از «جنوب» که نخلستانهایش مثل دلم داغند یا از «شمال» که شالیهایش مثل شال تو سبز.

از «شرق» که صبح را در خاکهای تشنه‌اش انتظار می‌کشد و یا از «غرب» که هنوز غروب را در سرسختی کوه‌هایش باور نکرده است.

بگذار از سمت خودم سفر کنم. هرچند فرقی نمی‌کند. همه‌ی دشتها مثل «تنگستان» برایت دلتنگی می‌کنند.

«بندر عباس» گفته فامیلش را عوض کنند. همه‌ی آرزویش این است که بندر تو باشد.

«زاهدان» از وقتی قصه‌ی زیبایی‌ات را از عارفان شنید، لب مرزهای عاشقی نشسته و نی‌ می‌زند.

«اهواز» دنبال پسری دیگر از «مهزیار» می‌گردد که حاجی عرفاتت شود و شاعر مشعرت.

بی تو «خرمشهر» ... چه خرمی؟ «آبادان» ... چه آبادی؟ ... چه خرمی، ... کدام آبادی؟

فرهادهای «کرمانشاه» این روزها بر سینه‌ی «بیستون»، شیرینی عشق خسرویی را تیشه می‌زنند که در راه است.

چقدر هوای نسیمِ تو را کرده‌اند، بادگیرهای «یزد».

و منتظر است «کرمان» که بیایی و دلش را فرش کند زیر قدمهایت.

«شیراز» هنوز «داد از غم تنهایی...» می‌کشد و در حسرت خالت «سمرقند و بخارا» روی دستش مانده.

آنقدر اشک ریخته‌اند نرگس‌زارهای «کازرون» که «دریاچه پریشان» دلش شور می‌زند و نی‌ها از گوشه‌ی دلتنگیش سر می‌روند.

عمری است بی تو، از خجالتِ اسمش، این «زاینده رود» سر به مرداب می‌گذارد.

چقدر میانشان دوید و فرجی نشد؛ برای «اصفهان» شاید «چهل ستون» کم بود.

اهل «کاشان» هم که روزگارشان بد نبود، بی تو نه روزگار خوشی دارند و نه سر سوزن ذوقی.

بگو این لاله‌های واژگون کی سرشان را بالا بگیرند و بی هیچ شرمی عشق را در دامن «دنا» فریاد کنند؟

به خاطر نگاه تو «جمکران» آنقدر به خودش رسیده، که «قم» از ترس چشم زخم، حق دارد یک «دریاچه نمک» با خودش بردارد.

«تهران» هوای تازه‌ات را انگار از یاد برده است. اینجا دیگر آسمان اول هم به زور پیداست، از سرِ ظهر عابرانِ ولی عصر تنها منتظر شبند که پایان بدهد به یک روز خسته‌ی دیگر.

«تبریز» در تب دیدنت می‌سوزد و سرما را این روزها با استخوانهایش نه،... با قلبش حس می‌کند.

«رشت» پر است از «میرزا کوچک» که در سکوت جنگل می‌گریند و «نهضتِ» اشکشان سرایت می‌کند به چشمه‌های «ساری».

«مشهد» شاهد است که چند بار آمدی و نماندی. وقتی به حرم می‌رسی، آسمانِ صحنها را دو خورشید روشن‌ می‌کند. کبوترها می‌نشنیند به تماشا، تا بالهایشان نسوزد. وقتی می‌روی بال کبوترها نسوخته، اما دل پروانه‌ها چرا.

با اینکه رفته‌ای چقدر هستی! درست میان این دانه‌ها که می‌بارند و کنار این سنگها که روی سنگ بند می‌شوند و روی تبسمهایی که گاهی رنگی به لبها‌ می‌دهند. جای خالیت پر از عطش است و دوریت پر از دوستی.

اما اگر خواستی برگردی، پیراهن اضافی بردار. این درو و بر، هنوز «برادران غیور»‌ت پرسه می‌زنند.

منبع وبلاگ کربلایی - نوشته‌ای که از خواندنش لذت می‌بری

يا رب زغمش تا چند خونم به جگر آيد / بنشسته سر راهش شايد زسفر آيد

az-ghadir-ta-zohoor — Thu, 17 Sep 2009 10:29:18 GMT

يا رب زغمش تا چند خونم به جگر آيد

بنشسته سر راهش شايد زسفر آيد

تا چند بنالم زار شب تا به سحر از هجر

كوكب شمرم هر شب شايد كه سحر آيد

هر دم كه رخش بينم خواهم دگرش ديدن

بازش نگرم شايد يكبار دگر آيد

از ديده نهان اما اندر دل من جايش

او را طلبم هر شب شايد كه زدر آيد

با كس نتوانم گفت من راز درون خود

كز درد غم هجرش دل را به چه به سر آيد

ميسوزم و ميسازم از درد فراق اما

تير غم او بر دل افزون ز شمر آيد

حيران به فغان تا چند از ديده گهر ريزد

با ياد لقاي شاه اشكش ز بصر آيد

از مرحوم علامه مير جهاني

درباره ماه رمضان المبارک

az-ghadir-ta-zohoor — Wed, 19 Aug 2009 08:29:18 GMT

ماه رمضان نهمین ماه از ماههای قمری و بهترین ماه سال است. واژه رمضان از ریشه «رمض» و به معنای شدت تابش خورشید بر سنگریزه است.
می‌گویند چون به هنگام نامگذاری ماه های عربی، این ماه در فصل گرمای تابستان قرار داشت، ماه «رمضان» نامیده شد، ولی از سوی دیگر، «رمضان» از اسماء الهی است. این ماه ماه نزول قرآن و ماه خداوند است و شب‌های قدر در آن قرار دارد. فضیلت ماه رمضان بسیار زیاد و نامحدود است.ماه رمضان ماه خداوند، ماه نزول قرآن و از شریف‌ترین ماه‌های سال است. در این ماه درهای آسمان و بهشت گشوده و درهای جهنم بسته می‌شود، و عبادت در یکی از شب‌های آن ( شب قدر ) بهتر از عبادت هزار ماه است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در خطبه شعبانیه خود درباره فضیلت و عظمت ماه رمضان فرموده است: «ای بندگان خدا! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما روی آورده است؛ ماهی که نزد خداوند بهترین ماه‌ها است؛ روزهایش بهترین روزها، شب‌هایش بهترین شب‌ها و ساعاتش بهترین ساعات است.
بر مهمانی خداوند فرا خوانده شدید و از جمله اهل کرامت قرار گرفتید. در این ماه، نفس‌های شما تسبیح، خواب شما عبادت، عمل‌هایتان مقبول و دعاهایتان مستجاب است.
پس با نیت‌ای درست و دلی پاکیزه،‌ پروردگارتان را بخوانید تا شما را برای روزه داشتن و تلاوت قرآن توفیق دهد. بدبخت کسی است که از آمرزش خدا در این ماه عظیم محروم گردد. با گرسنگی و تشنگی در این ماه، به یاد گرسنگی و تشنگی قیامت باشید.»آن گاه پیامبر اکرم وظیفه روزه‌داران را برشمرد و از صدقه بر فقیران، احترام به سالخوردگان، ترحم به کودکان، صله ارحام، حفظ زبان و چشم و گوش از حرام، مهربانی به یتیمان و نیز عبادت و سجده های طولانی، نماز، توبه، صلوات، تلاوت قرآن و فضیلت اطعام در این ماه سخن گفت.به برخی از حوادث و رویدادهای مهم این ماه اشاره می‌شود:
وفات حضرت خدیجه در دهم رمضان سال دهم بعثت.
ولادت امام حسن مجتبی علیه السلام نیمه رمضان سال دوم هجرت.
جنگ بدر در سال دوم هجرت.
فتح مکه در سال هشتم هجرت

طلوع خورشید عشق..در شکوه انتظار

az-ghadir-ta-zohoor — Tue, 04 Aug 2009 07:29:18 GMT

...(.طلوع خورشید عشق..در شکوه انتظار )...مهدی موعود زهرا س...بر عاشقان
ومنتظران حضرتش فرخنده.....
.........................
ای شکوفا تر زگـــلها...وسعت سبز بهــــاری

روشنی بخش دل ما...باهمه چشـم انتظاری

کی شکوفا میشوی تو....در بهـــــــار آرزوهــا

تا دلم پروانــــه گردد....در هــوای بیـــــــقراری

سوختیم از داغ هجران...هُرمی از اتش بدلهـا

در کویر سیــنه هامان....ای زلال رود جـــــاری

ای طبیب آشــنای....پهلوی مجـــروح زهــــــرا

در جهان مرهم گذا ر ِ..سیــنه های داغداری

سالها لب..تشنه بودن...باامیـــدی از شکفتن

تشنه ایم ای روح باران....تا به قــلب ما بباری

ای گل نرگس شکوفا.نیمه ی شعبان شدی تو

مهـــــدیا رمــز شکفتن.. در بهـــــــــار لاله زاری

کی می آیی آفتـــــابا..در گل افشان ظهـــورت

کهکشانی از ســـــتاره....در نگــــاه ما بکـــاری.........سید محمدرضا هاشمی زا ده

بخوانید و مقایسه کنید!

az-ghadir-ta-zohoor — Wed, 29 Jul 2009 10:29:18 GMT

از ماشا الیلیكینا تا گلشیفته فراهانی

* ماشا الیلیكینا خواننده و بازیگر روس به اسلام گروید و حجاب را برای خود انتخاب کرد؛ یعنی از آزادی ظاهری فرار کرد و حجاب را که به قول مدافعین حقوق بشر و حقوق زنان، محدودیت است انتخاب کرد.

* گلشیفته فراهانی بازیگری شرقی به هالیوود مهاجرت کرد و حجاب را، نه به عنوان مسئله ای دینی بلکه به عنوان مسئله ای که با فرهنگ کشورش در آمیخته کنار گذاشت.

نمی دانم چرا تفاوت این دو شخصیت مرا به یاد آیه آخر ایةالکرسی انداخت:

" الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور و الذین کفروا ... "

دعای قدیمی ها این بود که انشاء الله عاقبت به خیر بشیم

ثانیه ها در انتظار

az-ghadir-ta-zohoor — Sun, 19 Jul 2009 04:29:18 GMT

ثانیه ها در انتظار

بسم رب المهدیஜ

ஜ سكانس اول..................................پيشكشي به محضر حجة بن الحسن(عج) ஜ

ايام بگذرانم در انتظار مهدي

قدر و دخان بخوانم در انتظار مهدي

در بين هر مناجات با وعده ملاقات

ساعات بگذرانم در انتظار مهدي

جمعه به جمعه نالم ناله برد مجالم

ياسين و ندبه خوانم در انتظار مهدي

با سوره تبارك در اين مه مبارك

همچون فرشتگانم در انتظار مهدي

اي پيك هر شب من لبيك بر لب من

اين است ارمغانم در انتظار مهدي

ஜ سكانس دوم.............................................پيراهن يوسف و ابراهيم كجاست ؟ ஜ

مرحوم شيخ صدوق ، راوندى و بعضى ديگر از بزرگان

به نقل از مفضّل بن عمرو حكايت كند:

روزى در خدمت حضرت صادق آل محمّد صلوات اللّه عليهم اجمعين نشسته بودم ،

آن حضرت فرمود: آيا مى دانى پيراهن حضرت يوسف عليه السلام چه بود و كجاست ؟

عرض كردم : خير، نمى دانم ؛ شما بفرمائيد تا فرا بگيرم .

امام عليه السلام فرمود:

چون حضرت ابراهيم عليه السلام را خواستند داخل آتش بيندازند،

جبرئيل امين عليه السلام پيراهنى از لباس هاى بهشتى برايش آورد

و بر او پوشانيد و آتش در مقابلش سرد و بى اءثر شد.

و در آخرين روز حياتش آن را تحويل حضرت اسحاق عليه السلام داد

و او نيز پيراهن را بر حضرت يعقوب عليه السلام پوشانيد كه اندازه قامت او بود.

و هنگامى كه حضرت يوسف عليه السلام به دنيا آمد،

پدرش آن پيراهن را بر يوسف پوشانيد،

تا آن جائى كه همان پيراهن را توسّط برادرانش

براى پدر خود - كه نابينا گشته بود - فرستاد و او بينا گرديد

و اين همان پيراهن بهشتى بود.

عرض كردم : اكنون آن پيراهن كجاست و چه خواهد شد؟

فرمود: الا ن نزد اهلش مى باشد و در نهايت ،

تقديم مهدی آل محمّد صلوات اللّه عليه خواهد شد.

و هنگامى كه آن حضرت ظهور نمايد، آن پيراهن را بر تن مبارك خود مى نمايد

و تمام مؤ منين در شرق و غرب دنيا، هر كجا كه باشند

بوى خوش ‍ آن را استشمام خواهند كرد.

و او - يعنى ؛ امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف -

در تمام امور وارث تمامى پيغمبران الهى مى باشد

منبع: إكمال الدّين : ص 327، ح 7،

ஜ سكانس سوم..........................................................................حدیث گرافیک ஜ

ஜ سكانس چهارم.............................................ظهور از پشت پرده با خصوصيّات ஜ

يكى از اصحاب امام حسن عسكرى عليه السلام

به نام يعقوب بن منقوش ‍حكايت كند:

روزى به منزل حضرت ابومحمّد، امام حسن عسكرى عليه السلام وارد شدم ،

حضرت داخل ايوان جلوى يكى از اتاق ها نشسته بود

و سمت راست امام عليه السلام پرده اى جلوى درب اتاق آويزان بود،

خدمت حضرت عرض كردم : ياابن رسول اللّه ! امام و صاحب ولايت بعد از شما كيست ؟

فرمود: پرده را بالا بزن ، تا متوجّه شوى !

همين كه پرده را بالا زدم ،

كودكى پنج ساله را در قيافه نوجوانى ده ساله با اين خصوصيات نمايان شد:

چهره سفيد و نورانى ، ابروانى كشيده و با فاصله ،

كفان دست درشت و غليظ، شانه هاى بزرگ و بافاصله

و در سمت راست گونه اش خالى سياه وجود داشت .

سپس آن كودك ، با وقار و هيبتى مخصوص

به طرف پدر بزرگوارش امام حسن عسكرى عليه السلام جلو آمد؛

و در بغل پدر، روى زانويش ‍ نشست .

بعد از آن امام عسكرى عليه السلام به من فرمود:

اى يعقوب ! اين كودك بعد از من امام و صاحب شماها خواهد بود.

همين كه سخن پدر تمام شد و او را معرّفى نمود،

از روى زانوى پدر برخاست و پدرش اظهار نمود:

اى عزيزم ! اى پسرم ! در حال حاضر داخل برو و مخفى باش تا آن هنگامى كه

خداوند متعال اراده كند.و چون آن حجّت خدا وارد اندرون منزل شد،

امام حسن عسكرى عليه السلام مرا مخاطب قرار داد و فرمود:

اى يعقوب ! اكنون بلند شو و داخل اتاق را خوب نظر كن كه چه مى بينى ؟

پس طبق فرمان امام عليه السلام بلند شدم

و هر چه به اطراف نگاه كردم كسى را نيافتم ؛

و متوجّه شدم كه حجّت خدا از چشم ها ناپديد و غايب شده است

منبع: إعلام الورى طبرسى : ج 2، ص 250

ஜ سكانس پنجم.............................................................................یادگار ماندگارஜ

یک لحظه از خدا غافل مباشید.غفلت از مبدا قدرت انسان را به هلاکت می رساند.

امام خمینی(ره)

وقتی با حضرت عزرائیل رفیق شوی غصه هایت کم میشود.

حاج اسماعیل دولابی

هر مرتبه از مراتب قرب را مقربی است که بالاترین آن ها نماز است.

آیت ا... بهجت

اگر از راه غیر خدا می خواهید ثروت بدست آورید فقیر خواهید شد.

آیت ا.. حق شناس

ஜ سكانس ششم.................................................یاعلی گفتیم وعشق آغاز شد ஜ

طبق رسم هر ساله که ختم صلواتی از میلاد اول امام عالم تا خاتم امامان داریم

(از13رجب تا نیمه شعبان)

امسال هم این رسم رو ادامه می دیم.

امیدوارم این طرح چون سال قبل مورد استقبال قرار بگیره.

نیت ختم صلوات هم سلامتی وتعجیل در ظهور ....

مثل همیشه میگم مهم نیست چندتا باشه مهم اینه خالص باشه...

پس یاعلی....

یاعلی گفتیم وعشق آغاز شد...

تا به حال ۲۲۳۴۰ صلوات تقبل شده است

ஜ سكانس هفتم........................................................ویژه نامه نیمه شعبان ஜ

ویژه نامه نیمه شعبان را در نشریه الکترونیکی ساعت صفر مطالعه فرمایید!

منبع وبلاگ ستاره ی شبای ناپدید

آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست-هرکجا هست خدایا تو سلامت دارش

az-ghadir-ta-zohoor — Tue, 14 Jul 2009 09:29:18 GMT

هزارو سیصد و هشتاد و هشت بار دگر

پرید پلک و کسی ضربه ای نزد بر در

و انتظار سکوتی که باز هم نشکست

حکایتی است که هر جمعه خوانده ایم از سر

دوباره هفته ی من هفت خوان تنهائی است

دوباره قصه ی تلخی که گشته ایم از بر

چقدر بین من و تو .... چقدر فاصله است

تو شرق نابی و ما مغربیم و مغرب تر

تو مثل ابر بهاری . بهار تشنه ی توست

حریق تشنگی اش را شبی ببار و ببر

نیامدی و بهار از کنار خانه گذشت

و قلب باغچه لرزید و غنچه شد پرپر

چه سال نوری دوری ست سال آمدنت

کجای این شب مسدود می رسم به سحر

اگر تو باز نیایی منم که می آیم

کران کران همه آفاق را به پای خطر

دوباره از که بپرسم؟ مرا شناخته اند

قناری قفس و فالگیر پشت گذر

چه قدر فال گرفتم برای آمدنت

خلاصه ی همه یک شعر بود: شعر سفر

سفر حکایت تلخی ست بی تو تلخ تر است

کجاست خانه ی دورت؟ مرا به خانه ببر........................

منبع : وبلاگ چشم انتظار (امیر عباسی)

خطبه‌های نماز جمعه‌ی تهران

az-ghadir-ta-zohoor — Sun, 21 Jun 2009 06:29:18 GMT

متن کامل خطبه ها در ادامه مطلب و آدرس زیر

http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=7190

فایل صوتی

خطبه های در سایت رهبری

29/03/1388 - خطبه‌های نماز جمعه تهران به امامت رهبر انقلاب [دانلود، 22 مگابايت]

http://farsi.khamenei.ir/ndata/news/7183/880329.mp3

نامه طرفدار میرحسین به میرحسین موسوی

az-ghadir-ta-zohoor — Thu, 18 Jun 2009 08:29:18 GMT

بسم الله الرئوف من برای جلوگیری از قانون شکنی و حفظ کرامت انسانی به میدان آمدم. میرحسین موسوی آقا سید عزیز سلام خودت بهتر می دانی که چه روزهای سختی بر ما گذشت، روزهایی که جز غم خوردن و سکوت، راهی و چاره ای نداشتیم. همه چیز برایمان سوال برانگیز شده بود، آرمان، آزادی، انقلاب، قانون، کرامت و هزار و یک واژه خوب و مقدس دیگر. کارمان شده بود اینکه، زانوان غم بغل بگیریم و آرام در خلوت شبهامان اشک بریزیم، ... تا آنکه خبر آمدنت را شنیدیم، باورمان نمی شد، فکر می کردیم دیگر کسی باقی نمانده، کسی که حرف های ما را بشنود، کسی که دردمان را بفهمد، خبر آمدنت نور امید بود در دلهای گرفته مان، شال سبزت پشت و پناهمان، و حرف هایت، تمام دل خوشیمان. روز و شب برایت می دویدیم و تبلیغ می کردیم، بازوبند سبز بر بازویمان، نامت بر زبانمان و حرف هایت مایه ی امیدمان بود، چه روزهای پر تلاش و خوبی بود. اما ... وقتی نامه ی سرگشاده ات را به آقا، آنهم دو روز مانده به انتخابات دیدیم، تنمان لرزید، آخر چرا باید حرف هایت را در قالب یک نامه ی سرگشاده می زدی؟ می گفتند: یعنی می خواستی بگویی مردم! بدانید که من به او گفتم ؟!؟! خیلی ها شک کردند ،اما من گفتم حتما نیتت خیر بوده، حتما اشتباه شده، حتما ... ، حتما ... ، حتما ... ما صبح و شب برای موفقیت تو، موفقیت خودمان، موفقیت حرف ها و آرمانهایمان، دعا کرده بودیم، اما نتیجه انتخابات همه ی ما را مبهوت کرد، باورمان نمی شد، ولی تو خیلی زود گفنتی که به نتیجه انتخابات اعتراض داری، نور امید در دلمان روشن شد، شاید واقعا اشتباهی شده باشد و تو رأی بیاوری، این تمام امید ما بود! بعد، از خودت شنیدم که گفتی دولت حاکم تقلب کرده، دیکتاتوری است، حق مردم را خورده اند و هزار و یک جور اتهام دیگر، نمی دانم چرا یاد حرف هایت در آن شب مناظره افتادم که گفتی: چرا دیگران را متهم می کنید در حالیکه هنوز در مراجع رسمی و قضایی اثبات نشده؟ حالا خود تو، هنوز هیچ چیزی اثبات نشده، داشتی متهم می کردی! دیگر برایم سوال برانگیز شده بودی، نکند ما اشتباه کرده بودیم، حرف هایت، شعارهایت، اما نه! هنور برای نا امید شدن زود بود، آخر تو همه ی امیدمان بودی. اعتراضات مردمی شروع شد، ما به هر جان کندنی بود، خبر برنامه هایت را می گرفتیم و حاضر می شدیم، البته برایمان سوال بود که چرا این راهپیمایی ها را بدون داشتن مجوز قانونی انجام می دهی، آخر یکی از دغدغه هایت قانون گریزی بود و حالا، خود تو، به بهانه اینکه حق ملت خورده شده، داشتی قانون را زیرپا می گذاشتی!!!! اخبار اغتشاشات و تخریت اموال مردم به گوشمان می رسید، ما که نبودیم، می دانستیم رفقای ما هم نیستند، پس حتما یک عده سودجو داشتند از اعتراضات و راهپیمایی های آرام ما سوء استفاده می کردند! برایم سوال شده بود که کارمان درست است یا نه؟ تا اینکه شنیدم آقا در دیداری به تو گفته اند: که جنس شما ازاینها نیست، کارها را فقط از راه قانونی دنبال کنید. خوشحال شدم، از اینکه اقا اینقدر خوب میر ما را می شناسد و حساب او را از این نامردها جدا می کند، چقدر خوب بود، اما تمامی خوش بینی هایم فرویخت وقتی فهمیدم، فردای آن روز (دوشنبه)، باز هم در راهپیمایی شرکت کرده ای و گفته ای: تا انتخابات باطل نشود، کوتاه نمی آیی! دیگر توجیه کارهایت برایم سخت شده بود. برایم باور کردنی نبود که موسوی پیرو خط امام، اینطور آشکارا مقابل حرف های آقا بایستد، دیگر در راستی و درستی و صداقت حرفها و شعارهایت، شک کردم! وقتی خبر وقایع کوی دانشگاه را از قول خود بچه های کوی شنیدم، داشتم دیوانه می شدم، آخر بچه ها بعضی از طرفداران شما را در حال انجام آن کارهای به دور از انسانیت و کرامت دیده بودند. تازه برایم سوال شد که چرا باید اعضای اصلی انجمن اسلامی دانشگاه تهران، که در آن زمان وقایع 18 تیر 78 و آن اتفاقات اسفناک هتاکی و توهین به مقام معظم رهبری، در خرداد 82 ، از عاملان اصلی آن رخدادها بودند، حالا اعضای اصلی ستاد انتخاباتی تو باشند؟ و باز هم داستان، همان داستان اغتشاش است و کوی دانشگاه و بی حرمتی به رهبر؟ باورش برایم سخت بود که همه اینها، اتفاقی باشد! بعد از تلویزیون دیدم که آقا در گفتگو با نمایندگان کاندیداها گفتند: «حساب شماها از اغتشاش کنندگان جداست.» آنوقت شما فردای آن شب، بیانیه دادی که کشته شدگان در اغتشاش، آن هم در وقتی که در حال حمله به یک مرکز نظامی بوده اند، شهید هستند و برایشان دستور تجمع و راهپیمایی و سوگواری دادی! آقا سید ... دیگر برایم مسلم شد که تو اعتقادی به ولایت فقیه و آقا نداری! اینکه رهبر هر چه می گوید تو درست به خلاف آن عمل می کنی! اینکه احتمالا بصورت کاملا اتفاقی، شرکت کنندگان در راهپیمایی های آرامت، نسبت به آقا شعار می دهند! اینکه نامه ی سرگشاده به رهبر می نویسی، اینکه خلاف قانون عمل می کنی و اینکه ها و اینکه های دیگر، نگو نیتت خیر است، که باورم نمی شود! نگو برای قانون و کرامت آمده ای که دروغ است! نگو پیرو خط امام هستی، نگو ... ، نگو ... و نگو! راستی دلم را شکستی و قلبم را به درد آوردی. حالا دیگر سوالهایم زیادتر هم شده، اینکه آقای هاشمی رفسنجانی نامه ی سرگشاده به آقا می نویسد؟ علت سفر ایشان به قم؟ سکوت خیلی ها؟ و سوال های بسیار دیگر. وای چقدر سخت است باور اینکه تو و برخی، همه چیز، حتی رهبری را هم فدای برنامه هایتان می کنید. آقا سید ... ! دوباره به کنج خلوتمان خزیده ایم و زانوی غم بغل گرفته ایم، اما عمق جانمان آنقدر خشک و ترک خورده است، که اشکی هم برای ریختن نداریم، تا قبل از این دلمان به داشتن آقا و رهبرمان خوش بود، حالا تو همان را هم می خواهی از ما بگیری؟ آقا سید ... ! کاش هیچگاه نمی آمدی، کاش همان جا در خاطراتم، پیش امام و مردان جنگ می ماندی، کاش از تبار حسین نمی بودی، کاش حرفی از امید نمی زدی، آخر تو داری، همه ی امید و آرزویم، همه دل خوشی ام را از من می گیری! آقا سید ... ! برو! برو تا همه چیزم را در تو از دست ندهم. برو تا اعتقاداتم برایم بماند. برو تا آقایم برایم بماند. برو! و من را با غم این روزها تنها بگذار. برو تا با خودم خوب بیاندیشم، که چرا باید تو و یارانت اینطور کنید؟ چرا باید غصه های زمانه، با من آن کند که پشت سر هر کسی و هر حرفی راه بیافتم، آن هم کسی که هیچ اعتقادی به اعتقادات من ندارد. آقا سید ... ! این را بدان که من نمی گذارم، یکسری اینطور بر باورها و اعتقاداتم حمله کنند. آقا سید ... ! بدان که ما ادعای پیروی خمینی را نداریم و چون شما با او نبوده ایم، اما از او آموخته ایم که بر سر اعتقاداتمان بایستیم تا پای جان! آقای پیرو خط امام! بدان که در اندیشه امام، ولایت فقیه، جزء اعتقادات است. خداحافظ

منبع : نظر بک کاربر در یک خبرگزاری